La tela de viscosa de polièster es un material textil foncional mesclat o entreteissut amb de polièster (fibra de polièster) e de viscòsa (fibra de cellulòsa artificiala). Es largament utilizat dins la vestimenta, los texiles domestics, e los texiles industrials. Sa valor fondamentala es a combinar las proprietats complementàrias de las doas fibras, en conservant la resisténcia e la durabilitat del polièster amb lo confòrt e l'absorpcion d'umiditat de la viscòsa, en creant una combinason unica d'avantatges de performància.
En foncion de las caracteristicas de la matèria primièra, lo polièster representa tipicament 60%-80%, donant al teissut una sensacion crocanta, resistenta a las arrugas, un lavatge aisit e un secatge rapid, e una estabilitat dimensionala. Son punt de fusion naut (aperaquí 255 grases ) lo rend resistent a la planchadura a temperatura nauta, çò que lo rend apte per un lavatge frequent o un usatge de longa durada. Un contengut de fibra de viscòsa de 20%-40% melhora significativament la sensacion amistosa de la pèl- e l'absorpcion e la transpirabilitat de l'umiditat del teissut. La recuperacion d'umiditat de la viscosa pòt aténher 13%, en despassant de luènh lo 0,4% del polièster, melhorant eficaçament l'embotatge associada als teissuts de polièster purs. Aqueste dessenh estructural permet als teissuts de polièster-viscòsa de manténer lors proprietats de suenh aisit tot en semblant mai a l'experiéncia de pòrt de las fibras naturalas.
En tèrmes de produccion, aqueles teissuts utilizan sovent de tecnicas de filat en anèl o de filat dobèrt-per optimizar l'organizacion de las fibras. L'ajustament del rapòrt de mescla permet un contraròtle precís de las caracteristicas de performància: las versions amb un contengut naut de polièster son adaptadas a d'aplicacions resistentas a l'usura coma lo vestit de trabalh e lo vestit de trabalh exterior, del temps que las versions amb un contengut naut de viscòsa son sovent utilizadas dins las camisas e lo vestit informal, ont lo confòrt es primordial. Per çò qu'es de la tintura, lo polièster demanda de colorants dispersats a de temperaturas nautas e de pressions nautas, del temps que la viscòsa es convenabla per la tintura a temperatura ambienta amb de colorants reactius. Doncas, de tecnicas de tintura segmentadas o de banh unic- son requeridas per assegurar una resisténcia de color coerenta.
Las tendéncias actualas de l'industria indican que los teissuts de polièster-viscosa son a melhorar cap a la foncionalitat: apondre d'acabats antimicrobians e UV-resistents per aumentar la valor aponduda, o mesclar amb l'espandex per melhorar l'elasticitat per respondre als besonhs del mercat de la vestimenta esportiva. Amb las exigéncias de proteccion de l'environament creissentas, la combinason de polièster reciclat e de liocèl (una alternativa a la viscòsa de generacion seguenta) es tanben en aument, menant aquesta categoria cap a de texiles sostenibles. Sas caracteristicas de "performança equilibrada e de còstes contrarotlables" li permeton de contunhar d'ocupar una posicion importanta dins lo mercat textil de gamma mejana.
